Ik ben mijn wachtwoord vergeten

Blog

Draagvlak

afbeelding van Jeroen Kloos

Een absoluut vereiste als het gaat om standpunten van de landbouworganisatie. LTO is een vereniging van, voor en door agrarische ondernemers en dan is feeling met de achterban en draagvlak voor het beleid noodzakelijk. Tegelijk weten we allemaal dat belangenbehartiging ook betekent, dat je niet altijd je zin krijgt. Maar het streven blijft om op basis van inhoudelijke argumenten tot redelijke compromissen te komen. Dat is in principe wenselijk voor alle betrokken partijen, immers draagvlak voor het beleid leidt tot een betere naleving en cohesie in de sector. Ondernemers kunnen zich dan concentreren op het ondernemen in plaats van de randverschijnselen en het voldoen aan regels.
 
Dat is een mooie theorie. In de praktijk blijkt het echter weleens anders te zijn. Vergroening is een maatschappelijke randvoorwaarde om inkomensondersteuning te verantwoorden. Dat is op zichzelf begrijpelijk. De landbouw staat midden in de samenleving, is transparant en ontwikkelt zich mee met de tijd. Als dan echter blijkt dat een maatregel die op het bedrijf genomen is, volledig wordt geschrapt, omdat het niet aan de vereiste afmetingen voldoet, is daar geen begrip voor. Een akkerrand mag niet breder zijn dan 20 meter en als je voor eigen rekening een iets bredere akkerrand hebt neergelegd, telt die rand in zijn geheel niet mee.
 
Ook is bepaald dat akkerranden aan de lange kant van het perceel moeten liggen. Een rand aan de kopse kant telt niet mee. Navraag leert dat dit bepalingen zijn van Brussel. Het is de Europese Unie, die op dit soort detailniveau maatregelen uitwerkt en definieert. Het te laat inzaaien van een vanggewas betekent dat het vanggewas in zijn geheel niet meetelt. Stel dat net dat ene perceel een dag te laat wordt ingezaaid en dat daardoor de 5% EA verplichting niet wordt gehaald. Wat voor enorme gevolgen kan dat wel niet hebben? Maar ook daar zal Brussel wel weer bepalingen over hebben opgesteld of gaan opstellen.
 
En dan hebben we het nog niet over het dispuut over de twee weken inzaaicoulance voor vanggewassen het afgelopen najaar vanwege extreme regenval. Als je net buiten de 100 mm cirkels valt, ben je te laat als je in oktober hebt gezaaid. Zonder pardon, ook als je de rekeningen kunt overleggen van het greppels aanleggen en foto’s van de ondergelopen percelen. Terwijl in de brief van de Staatssecretaris van 2 oktober jl. duidelijk staat dat ook landbouwers buiten die 100 mm regio’s, maar met vergelijkbare omstandigheden aanspraak kunnen maken op die voorziening. Dit soort gedoe ondermijnt het draagvlak. Ook lijkt het bovendien steeds ongrijpbaarder omdat kennelijk veel details in Brussel worden bepaald.
 
Doel daarvan is om misbruik in bepaalde, niet nader te noemen landen te voorkomen. Het effect is echter wel, dat andere landen met onredelijke maatregelen geconfronteerd worden. Bovendien is het democratisch proces over de totstandkoming van dergelijke kwesties zeer twijfelachtig. Ook dat doet afbreuk aan het draagvlak voor het Europese Landbouwbeleid. Het is ook niet voor niets dat steeds meer vragen gesteld worden over het functioneren van de EU. De Britten gaan 23 juni a.s. naar de stembus om te bepalen of zij uit de EU gaan of erin blijven. Ook in de Britse agrarische sector zijn de stemmen daarover verdeeld. En het blijkt met name het Europese Brusselse beleid waar het aan draagvlak voor ontbreekt.